ปั่น ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว
เห็นดวงจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่บนเวหา...
เหมือนดวงหน้าของเธอ
มองไปหัวใจฉันเศร้า
มองหมู่ดาว มองหมู่เดือน
ยิ่งเตือนใจเรา...ยามส่องแสงสกาว
คิดถึงคราวเราอยู่ด้วยกัน
หนาวลมโบก
หัวใจวิโยคสุดโศกศัลย์
เพ้อรำพัน ฉันเคยได้แอบ
แนบชิดดวงหน้า เธอจากไกล...
ใจฉันครวญให้หวลคืนมา..
ลมช่วยนำรักข้าพัดพาไปให้เธอ
วานสายลมจงช่วยพา...
บอกคนรักของข้าว่ายังรักอยู่เสมอ
วอนแสงจันทร์ช่วยบอกเธอ
หากแม้นพบเจอบอกเธอ...ฉันยังคอย
ฉันจนใจ ไม่มีใครอยู่เป็นคู่ช่วยคิด
หวังในจิตให้เธอ คืนมาคู่เคียงชิดใกล้
ฉันบนบานสานกล่าว...ทวยเทพผไท...
จงสมหวังดังใจ ขอให้เธอกลับคืนมา
